Ik wil de persoon zijn die jij graag ziet

Ik wil de persoon zijn die jij graag ziet. Doen we dat niet allemaal, de persoon zijn die een ander graag ziet. Zijn we als kind daar al niet mee bezig. Er voor zorgen dat we onze ouders blij maken. Dat we ons best doen voor de juf of de meestert. In ons zit iets wat zegt, maak een ander blij. Laat datgene zien wat een ander graag ziet, dan is het goed.

Het is helemaal niet goed, voor je het weet ben je alleen maar bezig met datgene te doen wat een ander graag ziet. De juf wil dat je een voorbeeldige leerling bent, die goed haar best doet en wat dacht je, natuurlijk doe je dat. Uit school naar huis, wil mama zien dat je goed je best hebt gedaan. Natuurlijk heb je dat gedaan, kijk maar mama hoe mooi ik heb geschreven, en welk cijfer ik heb gekregen.

Dan komt papa thuis en kruip je op zijn schoot, papa vindt dat fijn, dat weet je inmiddels, dan kan papa zijn hoofd even leegmaken. Dat weet je niet, maar je voelt wel dat het papa goed doet, als je het doet. Zo word je groot, zo heb je aangeleerd dat je het beste maar kunt doen, zoals een ander het graag ziet. Dan zijn de anderen blij, dat is zoals het hoort.

Er begint, nu ik dit als medium opschrijf, een koude rilling over mijn hele lijf te komen. Het gaat inderdaad zo, met ons allemaal. We blijven het daarna ook bijna allemaal doen. Laten zien wat een ander graag ziet. Die koude rilling die zegt, hoe bizar is dit eigenlijk. Dat een kind zo geprogrammeerd wordt. Hoe kan het dat we het doen? Is dat iets wat in ons als mens ziet, kunnen we dit scharen onder, wie goed doet, goed ontmoet.

Het klopt dat we het allemaal fijn vinden iets te doen voor een ander. We krijgen daar dan ook complimenten voor, tenminste dat is de bedoeling. Want als je goed doet, dan krijg je goed terug. Of zijn we daar inmiddels met zijn allen zo ver van verwijderd geraakt, wat overigens vroeger net zo was. Dat je wel goed kunt doen, en doet wat de ander graag ziet, alleen de ander het niet meer ziet, omdat we alleen nog maar zien wat een ander niet goed doet. En we daar wel iets over zeggen.

Wees liefde, straal liefde uit, wees vergevensgezind, blijf altijd beleefd en aardig, gedraag je netjes. Allemaal van die zaken die we als kind leren. Je weet niet beter, je houdt je er aan. Je komt er ook achter dat als je het doet, dat je doet wat een ander graag ziet, dat dat de beste strategie is om zo min mogelijk op je donder te krijgen.

Dat is fijn, dan word je niet geraakt, door boos klinkende reprimandes, een klap op je hoofd. Of zonder eten naar bed gestuurd worden. Niet naar een vriendinnetje mogen om te spelen. Je kijkt wel uit. En zo doe je heel braaf je best te laten zien wat een ander graag ziet. Of het goed is voor jezelf, of je er zelf gelukkig van wordt. Ben je niet mee bezig en je opvoeders ook niet. Ze kijken niet naar jou. Of je echt gelukkig bent. Daar wordt aan voorbij gegaan.

Zo heb je de eerste 20 jaar van je leven gedaan wat een ander graag ziet. Dan is het niet zo moeilijk om te bedenken dat je de volgende 20 jaar niet beter weet en doorgaat met te doen wat anderen graag zien. Je staat 100% in het teken van anderen. Jouw ziel is van jou, die is tot op heden onvoldoende gevoed, die gaat zich roeren. Daar kun je op wachten. Door altijd te doen dat een ander graag ziet, heeft je ziel onvoldoende liefde gekregen.

Geen mens houdt dit vol, je bent iets tegen je eigen natuur aan het in doen. Je brandt op, volledig, door te doen wat anderen graag willen zien van je. Je komt in conflict, eerst met anderen. Je merkt dat je te kort wordt gedaan. Je merkt dat ze het gewoon vinden. Je ziet in dat er weinig tot geen rekening met jou wordt gehouden. Je begrijpt het niet. Je doet toch precies wat ze willen!

En dan begint het, alles om je heen valt in duigen. Boos en teleurgesteld ben je dat ze jou niet accepteren, met al je goedheid in je, met al je goede zorgen. Met hoe voorbeeldig je altijd wel niet bent geweest en precies hebt gedaan wat anderen van je verlangden.

Totaal op jezelf aangewezen, heb jij anderen de rug niet toegekeerd, hebben zij het wel gedaan. De pijn is niet te harden, je wilt niemand loslaten, dan sta je er alleen voor. Wat dan, dat kun je niet aan. Je weet niet wat je te doen staat. Je voelt je zo alleen en vooral in de steek gelaten door iedereen.

Dan chat je met een paragnost op Paragnostenchat, die voelt je direct aan en schetst jou en je leven en zegt. Wie heb jij in de steek gelaten? Wat de reden er ook voor is. Ja, het klopt, ze hebben je niet gegeven wat je nodig had om uit te groeien tot jezelf. Wordt maar boos op ze, het mag. Het is tijd om een keer flink boos te zijn en uit te huilen.

Raap dan jezelf bij elkaar en begin aan de grote zoektocht naar jezelf. Dat is de reden waarom je nu aan je lot bent overgelaten. Je zult het alleen moeten doen, want de enige die weet wat goed is voor zichzelf, ben jij. Geniet van deze ontdekkingsreis, het is de mooiste reis van je leven.

Medium Claire
 
Datum: 15-11-'19

Terug naar overzicht