Je ziet er helemaal niet ziek uit

Je ziet er helemaal niet ziek uit. Verborgen gebreken zie je niet alleen maar bij materiele zaken. Maar ook bij mensen. Denk maar eens bijvoorbeeld op een depressie, een whiplash, een burn-out, fibromyalgie. En zo zijn er nog tal van gebreken die mensen hebben die vaak niet aan de buitenkant te zien zijn. Gelukkig is het steeds minder een taboe om het hier over te hebben, om het eerlijk te vertellen en dan nog weet je dat veel mensen je niet geloven.

Je moeten je bewijzen voor je ziek zijn

Deze mensen moeten voor hun gevoel steeds weer opnieuw bewijzen dat ze echt ziek zijn. Als zo’n ziekte zich aanhoudt dus dan bedoel ik vanaf 6 maanden of langer spreken ze al vaak van chronische. En dan nog zijn er mensen, instanties die het niet geloven.

Als je bijvoorbeeld kijkt bij een whiplash zie je dit niet terug op scans en of foto’s. Maar dat wil niet zeggen dat ze mensen nergens last van hebben. Het lijkt misschien zo, omdat ze zich groothouden. Of het lijkt misschien zo, omdat ze elke dag ruim over hun grens gaan en net doen alsof het wel gaat.

Niet alle ziektes zijn zichtbaar

Maar wat je niet ziet is dat het eigenlijk helemaal niet gaat, dat ze thuis alle prikkels moeten uitzetten. Denk dan aan geluiden van vaatwasser, radio, tv, stofzuiger. Zelfs het kleinste geluid kan ervoor zorgen dat ze overprikkeld raken en dan het in hun hoofd niet meer aankunnen.

Maar dit hebben ze ook met licht, drukte, stress, spanning met alles wat ze in hun leven doen. Buiten het overprikkeld raken in hun hoofd. Kan het voorkomen dat ze dingen betreft hun kortetermijngeheugen niet meer kunnen onthouden. Als je kijkt naar iemand met een depressie zie je dit in de meeste gevallen ook niet aan de buitenkant.

Mensen proberen ook het te verbergen

Mensen proberen ook dit te verbergen. Maar van binnen zijn ze vaak klaar met alles en iedereen. Al deze verborgen gebreken zijn echt. En beïnvloeden hun hele leven. Soms komen ze ervan af maar niet als het chronisch is. Ook depressies kunnen chronisch worden. De reden waarom ik hierover schrijf, is simpelweg dat we met zijn allen niet meteen een oordeel moeten hebben. Als iemand iets niet kan of ziek is. We moeten niet bevooroordeeld zijn, omdat je aan de buitenkant van iemand niet kunt zien dat er iets is en dat ze iets hebben.

Alles gedoceerd aanpakken

Zo moet iemand die chronisch ziek is bijvoorbeeld alles doceren en heel goed zijn eigen grenzen bewaken. Maar ook vaak zich verontschuldigen bij anderen. Want aan de buitenkant zie te niets. Maar binnenin gebeurt het.  Je ziet er helemaal niet ziek uit is dan dus een constante strijd voor deze mensen. Die zich keer op keer moeten verdedigen er voor. Je ziet er helemaal niet ziek uit, maar dat wil niet zeggen dat je wel degelijk iets kunt mankeren.

Maak verborgen ziektes bespreekbaar

We zijn heel snel met een oordeel over iemand. Die bijvoorbeeld vaker afwezig dan aanwezig is. Of alles in jouw ogen zo langzaam aanpakt. Vraag dan eens waarom iemand niet werkt bijvoorbeeld. In plaats van er zomaar van uit te gaan dat iemand ‘lui is of niet wil werken’’.

Mensen die echt iets hebben zouden bij wijze van een moord doen om al 1 dag hun oude leven terug te hebben of 1 dag te leven zonder die pijn. Maar het is ook zeer zeker waar dat je pas beseft en weet hoe gezond je bent geweest als je het niet meer bent.

Je ziet er helemaal niet ziek uit. Wil je hierover in gesprek? Start dan een Paragnostenchat.